گفت «قاسم! اگه برگشتى شهرك، من وصيتمو توى جيب ساكم گذاشتم. دو رو روزه قرضى دارم. يادم رفت بنويسم. رفتى اونجا، اينو توش بنويس...».

پی نوشت:

تقدیم به غواصان شهید لشگر۱۴