چه كسی گفت كه «زنجیر جنون در گسل است؟»
چه كسی گفت كه «آوازه ی غیرت كِسِل است؟»
چه كسی گفت كه «میخانه فرو ریخته است؟»
باده ی دُردكشان با هوس آمیخته است
چه كسی گفت كه «تكبیر، این اندازه بس است؟
گوش مان كر شده این هیبت و آوازه بس است؟»
چه كسی گفت «چرا از زخم و جراحت جوییم؟
كربلا عرصه ی خون است طراوت جوییم؟...
باقی شعر در ادامه مطالب...
چندي پيش براي انجام كاري سوار بر بالگرد بودم و متوجه موضوع جالبي شدم. آنكه همه به سمت زمين خيره شده بودند. نمي دانم چرا اما زماني كه بر روي زمين هستيم به آسمانها نگاه مي كنيم و زماني كه در آسمانيم در آرزوي زمين.
زمانيكه كودك بوديم آرزويمان بزرگ شدن بود و الان ثانيه اي از آن لحظات را آرزو داريم.
تمام سلامتيمان را براي بدست آوردن پول در خطر مي افكنيم و آنگاه كه به پول رسيديم آنرا خرج سلامتي مي كنيم.
شايد قسمت ما اين است كه دائم در حسرت بمانيم و يا شايد ظرف وجودمان آنقدر اندك است كه گنجايش همه چيز را ندارد.
الهي هب لي كمال الانقطاع اليك...
هرچند فرانسه دارای فرهنگ دفاعی مقدسی نیست و درجریان جنگ دوم جهانی به اشغال درآمد اما اکنون چنان برای آن فرهنگ سازی می شود که گویا فراتر از هر ملتی پایداری کرده اند.
استیون اسپیلبرگ کارگردان فیلم نجات سرباز رایان با الهام از تصاویر مستند به جای مانده از عملیات ولفجر۸ همین دلاورمردان بسیجی ،این شاهکار تاریخی فرانسه را ساخت و رشادت های فرزندان ملتمان را برای خودشان ثبت کرد.
وقتی به فیلم فرانسوی هموطنان ساخته رشيد بوغريب نگاهی می کنیم با همان فضای دفاع مقدس خودمان مواجه می شویم.نورپردازی ،طراحی صحنه و...کاملاْ شبیه به فضای جبهه های خودمان است.
جالب است که این فیلم ملت فرانسه را به خروش آورد و هیئت دولت فرانسه بارها به خاطر همین فیلم جلسه تشکیل داد.
بگذریم و به خودمان نگاهی کنیم.
استفاده از تصاویر بی ارزش و بی ربط در سطح معابر عمومی به عنوان دفاع مقدس می تواند از عوامل دوری نسل جوان ما از فرهنگ شهادت باشد. به تصویر بالا به عنوان نمونه نگاه کنید . یک تانک مرکاوا اسرائیلی که نشان تهاجمی ارتش صهیونیستی به وضوع مشاهده می گردد روی یکی از این بنرهای تبلیغاتی بود .با هرجا هم که تماس گرفتم فقط با خنده مسئولین مواجه شدم.
این هم عکسی از شهید رسول حیدرآبادی که چند روز پیش در حین پاکسازی میدان مین به شهادت رسید.
تو فضایی که همه آقایان بر سر منافع دنیا تو سر هم می زنند تنها چیزی که فراموش شده نام و یاد شهداست و گویا نمی دانند که هنوز هم جوانان عزیزی هستند که قربانی وطن می شوند تا ارزشهای ایرانی و اسلامیمان پابرجا بماند.
روحش شاد و راهش پر رهرو...
خدا قسمتمان کند انتقامی سخت از این سفاکان بگیریم .انشاا...
